Co jest lepszym komponentem - otręby czy młóto browarniane?

Co jest lepszym komponentem

Włókno wysokie odgrywa znaczną rolę w hodowli bydła i trzody chlewnej. Zawarte w nim składniki odżywcze wpływają na ilość produkowanego mleka, a jego smak zachęca zwierzęta do częstszego jedzenia – to zaś z kolei przekłada się na ich zdrowie, a tym samym na wysoką jakość mleka lub mięsa. Co jednak powinniśmy dodawać do paszy, by uzyskać najlepsze efekty – młóto browarniane czy otręby?

Jaki dodatek paszowy warto wybrać?

Otręby to w większości łuska zbożowa. Ze względu na swój charakter doskonale nadaje się do stosowania w warunkach hodowli bezściółkowej – ma bowiem bardzo pozytywny wpływ na procesy trawienne zwierząt. Ich wadą jest niestety fakt, że w zależności od warunków pogodowych lub niewłaściwego postępowania rolników mogą one zawierać w sobie znaczną ilość mykotoksyn, których przyswajanie może mieć negatywny wpływ na zdrowie zwierząt. Ponadto cena otrębów rośnie z roku na rok – ich stosowanie przestaje więc być opłacalne w niektórych warunkach i typach hodowli.

Z kolei młóto browarniane to produkt uboczny pozyskiwany podczas wytwarzania piwa. Podawane jest w formie niezmienionej lub pod postacią kiszonki. Bywa też suszone w celu przedłużenia jego trwałości. Jego obecność w paszy sypkiej jest niezwykle ważna ze względu na składniki pokarmowe, jakich dostarcza on trzodzie.

 

Zalety młóta browarnianego

Młóto browarniane to bogate źródło białka i dobra alternatywa dla otrąb – ma bowiem wysoką zawartość włókna. Dodawanie go do paszy sypkiej ma wiele zalet – zwłaszcza jeżeli chodzi o karmienie macior niskoprośnych. W ich przypadku trzeba szczególnie zadbać o pierwsze trzy miesiące ciąży, podczas których należy dostarczać im paszę z wysoką zawartością włókna i o małej koncentracji energii – młóto browarniane stanowi w tym wypadku doskonały komponent, który spełnia oba te wymogi. Równie pożądane skutki osiągniemy, podając młóto lochom karmiącym.

Pamiętajmy, że zawartość młóta w paszy musi być zależna od pozostałych dodatków – konkretnie zaś od ilości zawartego w nich włókna. Jeżeli więc zwierzęta dostają np. owies, należy ograniczyć podawanie młóta.