Jak przebiega żywienie loch w różnych stadiach cyklu

Prawidłowe żywienie loch przesądza o ich zdrowiu, a tym samym wpływa na liczbę i kondycję prosiąt. Dlatego zarówno lochy luźne, jak karmiące i niskoprośne powinny być karmione w odpowiedni sposób.

 

Zasady żywienia loch

By odbudować ilość składników odżywczych traconych przez maciorę w wyniku laktacji i tym samym zapewnić wysoką liczbę komórek owulacyjnych na czas następnej rui, można uciec się do tzw. flushingu­ – czyli podkarmiania bodźcowego. Locha otrzymuje paszę o zwiększonej wartości energetycznej, a na 3 do 5 dni przez inseminacją – o zwiększonym stężeniu białka. Dzięki temu jej organizm nie tylko lepiej się regeneruje, lecz także produkuje większe ilości insuliny, co pośrednio wpływa na zwiększenie liczby komórek owulacyjnych.

Po inseminacji locha przestaje potrzebować tak wielu składników odżywczych – dlatego należy zakończyć podkarmianie natychmiast po jej dokonaniu. Dawki paszy dla loch niskoprośnych muszą być racjonowane – w tym okresie zwierzęta mają zwiększony apetyt i możemy zatuczyć je, udostępniając im duże ilości jedzenia.

 

Skład mieszanki jako podstawowe kryterium prawidłowego żywienia loch

W przypadku loch w fazie ciąży niskiej niezwykle ważne jest podawanie pasz o wysokiej zawartości włókna. Choć do niedawna powszechne źródło włókna stanowiły otręby, ze względu na ich tendencję do skażenia mykotoksynami lepsze rozwiązanie stanowi młóto browarniane. Mieszanki przeznaczone dla loch niskoprośnych różnią się składem np. od tych dla loch karmiących. Poziom włókna może w nich wynosić w nich nawet 12% całości. Obecność tego składnika umożliwia uzyskanie niskiej koncentracji energii w paszy. Ponadto w kontakcie z wilgocią zwiększa się objętość włókna, lochy są więc bardziej syte, to zaś przekłada się na redukcję ryzyka otłuszczenia.

Młóto browarniane stanowi wygodną alernatywę dla innych rodzajów pasz, które ze względu na zawartość surowców wysokoenergetycznych mają niskie zastosowanie w przypadku loch niskoprośnych. Do ich karmienia nie nadadzą się więc np. nasiona rzepaku czy kukurydza, nie sprawdzi się też pszenica, której wykorzystanie może pociągnąć za sobą znaczne koszta. Ze względu na niskie wymagania loch niskoprośnych można natomiast wykorzystać śrutę rzepakową czy owies.

Równie ważne jest zapewnianie lochom właściwej ilości probiotyków. Mają one wpływ na regularne występowanie cyklów płciowych, tym samym zaś zwiększają skuteczność inseminacji. Ponadto dzięki obecności specyficznych mikroorganizmów łatwiej jest zachować równowagę mikrobiologiczną przewodu pokarmowego lochy.